W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Korzystając z naszej strony akceptujesz zasady Polityki Cookie.
  • Procedura postępowania z pracownikiem zakażonym koronawirusem
Artykuł:

Procedura postępowania z pracownikiem zakażonym koronawirusem

20 maja 2020

Małgorzata Mędrala , Radca Prawny, Doktor Nauk Prawnych |

Rozpoczęta niedawno procedura odmrażania gospodarki umożliwiła sporej części pracodawców powrót do względnie normalnego trybu działania przedsiębiorstwa po dłuższej przerwie w prowadzeniu działalności. Wielu innych przedsiębiorców podjęło decyzję o rezygnacji z systemu pracy zdalnej i powrocie pracowników do biur i innych zakładów pracy. Powrót pracowników do zakładów z jednej strony może usprawnić funkcjonowanie zakładu pracy, z drugiej jednak wiąże się z pewnym ryzykiem, że wśród pracowników powracających do zakładu znajdzie się nosiciel koronawirusa. Z tego względu ważne jest, żeby pracodawcy mieli świadomość ciążących na nich z tego tytułu obowiązków i wiedzieli, jakie działanie podjąć w przypadku stwierdzenia, że pracownik był zakażony wirusem Sars-CoV-2 lub w przypadku podejrzenia takiego zakażenia u pracownika.

Co zrobić w przypadku podejrzenia zakażenia koronawirusem u pracownika?

Zgodnie z wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego, osobą u której należy podejrzewać koronawirusa, jest osoba, u której wystąpił przynajmniej jeden z poniższych objawów infekcji dróg oddechowych:

- kaszel,

- gorączka,

- duszności.

Podejrzenie zakażenia jest uzasadnione także w przypadkach, gdy pracownik przebywał w regionie, w którym stwierdzono występowanie koronawirusa, miał bliski kontakt z osobą, u której stwierdzono zakażenie, pracował lub przebywał jako odwiedzający w jednostce opieki zdrowotnej,  w której leczono pacjentów zakażonych koronawirusem SARS-CoV-2. Przez bliski kontakt należy tu rozumieć między innymi bezpośredni kontakt z zakażonym, przebywanie w odległości poniżej 2 metrów od osoby zakażonej przez ponad 15 minut, dłuższą rozmowę z osobą mającą objawy COVID-19 prowadzoną twarzą w twarz lub przebywanie we wspólnym gospodarstwie domowym z zakażonym.

W przypadku, gdy pracownik przebywał na obszarze rozprzestrzeniania się wirusa lub miał kontakt z potwierdzonym lub prawdopodobnym przypadkiem zakażenia, konieczne jest powiadomienie o tym fakcie najbliższej stacji sanitarno-epidemiologicznej, która powinna udzielić informacji co do dalszego sposobu postępowania. Pracownik wykazujący objawy zakażenia powinien zostać skierowany na izbę przyjęć szpitala zakaźnego. W przypadku większości pracowników niemających objawów choroby prawdopodobnie wystarczy skierowanie pracownika do odbycia kwarantanny w warunkach domowych i objęcie go nadzorem przez stację sanitarno-epidemiologiczną.

Jeśli pracownik, co do którego zachodzi podejrzenie zakażenia lub u którego takie zakażenie stwierdzono, przebywał w zakładzie pracy lub miał kontakt z innymi pracownikami, konieczne może się okazać podjęcie wskazanych wyżej środków również w stosunku do innych pracowników.

Jak traktować pracownika przebywającego na kwarantannie?

Pracownik może zostać skierowany na kwarantannę decyzją właściwego inspektora sanitarnego lub na podstawie zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez lekarza przyjmującego do szpitala. Decyzje inspektora w przedmiocie skierowania pracownika na kwarantannę są natychmiast wykonalne i w wyjątkowych przypadkach wymagających natychmiastowej reakcji mogą zostać doręczone poprzez ustne ogłoszenie rozstrzygnięcia osobie poddanej kwarantannie. W takim wypadku inspektor doręczy pracownikowi pisemną decyzję w późniejszym terminie. W związku z tym, pracownik nie zawsze będzie w stanie przedłożyć pracodawcy decyzję inspektora sanitarnego niezwłocznie po skierowaniu na kwarantannę. Pracownik może dostarczyć pracodawcy decyzję inspektora sanitarnego lub zaświadczenie lekarskie już po powrocie z kwarantanny.

Co do zasady, gdy decyzją właściwego inspektora sanitarnego pracownik zostanie skierowany na kwarantannę, pracownika należy traktować jak osobę niezdolną do pracy z powodu choroby, nawet jeżeli nie pojawią się u niego objawy choroby COVID-19. Podobnie będzie wyglądać sytuacja, kiedy pracownik zostanie skierowany na kwarantannę przez lekarza, który wystawi w tym celu stosowne zaświadczenie. W związku z tym, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe, o którym mowa w art. 92 Kodeksu pracy, a po wyczerpaniu prawa do tego wynagrodzenia – zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne.

Należy pamiętać, że podstawą do wypłaty świadczeń związanych z przebywaniem na kwarantannie nie jest sam fakt przebywania przez pracownika na kwarantannie tylko decyzja inspektora sanitarnego wydana na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu i zwalczaniu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi lub zaświadczenie lekarskie wydane w trybie art. 35 ust. 1 tej ustawy. W braku tych dokumentów wynagrodzenie chorobowe i świadczenia z ubezpieczeń społecznych nie przysługują.

Przebywanie na kwarantannie niekoniecznie musi wykluczać możliwość świadczenia przez pracownika pracy na rzecz pracodawcy. Jeżeli z treści decyzji inspektora sanitarnego lub zaświadczenia lekarza nie wynika nic innego, możliwe jest ustalenie między pracodawcą a pracownikiem, że pracownik będzie świadczył pracę zdalną w trakcie kwarantanny. Warunkiem możliwości świadczenia pracy przez pracownika w trakcie kwarantanny są brak objawów choroby i wyrażenie przez pracownika gotowości do świadczenia pracy. W przypadku, gdy pracownik podejmie pracę zdalną w trakcie kwarantanny, nie będzie on uprawniony do świadczeń ubezpieczeniowych związanych z chorobą, lecz do wynagrodzenia za pracę na zwykłych zasadach.

Dezynfekcja pomieszczeń, w których przebywał zakażony

W przypadku stwierdzenia, że jeden z pracowników przebywających w zakładzie pracy był zakażony koronawirusem, konieczne jest podjęcie środków mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa pomieszczeń, w których przebywał ten pracownik, aby wirus nie przeniósł się na inne osoby przebywające w zakładzie. W tym celu pracodawca powinien przeprowadzić dezynfekcję pomieszczeń, w których przebywał zakażony, a także pokojów socjalnych, toalet i przejść między tymi pokojami a drzwiami wejściowymi. Konieczne jest również powiadomienie o zakażeniu pracownika administratora budynku, aby ten mógł przeprowadzić dezynfekcję części wspólnych budynku. Podczas dezynfekcji konieczne jest zwrócenie szczególnej uwagi na powierzchnie często dotykane, jak blaty biurek czy klamki. Zdezynfekowane pomieszczenia należy wywietrzyć.

Szczególną uwagę pracodawca powinien zwrócić na bezpieczeństwo osób sprzątających, ponieważ są one szczególnie narażone na kontakt z powierzchniami, na których może znajdować się wirus.

Warto także w tym zakresie opracować wewnętrzną procedurę i zakomunikować ją przełożonym pracowników.